Google Consent Mode v2: de vier signalen en wat je inlevert

Consent Mode is de manier waarop Google-tags de toestemmingskeuze van je bezoeker meekrijgen. Je cookiebanner zet een status, de Google-tags lezen die status en passen hun gedrag erop aan.

Het zit als laag tussen je consent management platform en je tags voor Google Analytics, Google Ads en Floodlight. Versie 2 werd in maart 2024 de praktische voorwaarde voor adverteerders die personalisatie- en doelgroepfuncties in Google Ads wilden blijven gebruiken voor bezoekers uit de Europese Economische Ruimte.

Consent Mode v2 werkt met vier statussen, elk granted of denied:

• ad_storage: mag de tag opslag op het apparaat gebruiken voor advertentiedoeleinden, zoals advertentiecookies.
• analytics_storage: mag de tag opslag gebruiken voor analyse, zoals het _ga-cookie waarin je client id staat.
• ad_user_data: mag je gebruikersgegevens naar Google sturen voor advertentiedoeleinden.
• ad_personalization: mag Google die gegevens gebruiken voor gepersonaliseerde advertenties, waaronder remarketing.

De eerste twee gaan over opslag op het apparaat. De laatste twee kwamen er in versie 2 bij en gaan over wat Google met de gegevens mag doen. Iemand kan dus analyse toestaan en personalisatie weigeren, en dat zijn twee verschillende knoppen in je banner.

De gtag-API kent daarnaast statussen voor functionaliteit, personalisatie en beveiliging. Google-tags doen daar niets mee, je eigen tags in Tag Manager kun je er wel mee blokkeren.

Basis. De Google-tags laden pas nadat de bezoeker toestemming heeft gegeven. Weigert iemand, dan wordt er niets geladen en gaat er geen enkel verzoek naar Google. Die bezoeker bestaat niet in je rapporten.

Geavanceerd. De tags laden direct, maar sturen zonder toestemming alleen een cookieloze ping: geen client id, geen cookies, geen advertentie-identifiers. Wel het signaal dat er een pageview of conversie plaatsvond, plus de consentstatus zelf.

Met die pings modelleert Google het gedrag en de conversies die je mist. Voor gedragsmodellering in GA4 hanteert Google drempels voor het aantal dagelijkse gebruikers en het aantal dagen dat je data aanlevert, dus kleine properties krijgen geen modellering. Staat je property onder die drempel, dan levert de geavanceerde versie je vooral conversiemodellering in Google Ads op.

Consent Mode bepaalt niets zelf. Het luistert naar wat jouw consent management platform doorgeeft. Je hebt dus nog steeds een CMP nodig, met een geldige banner, een weigerknop die net zo makkelijk is als de accepteerknop en een manier om je keuze later te wijzigen.

De standaardstatus moet op denied staan voordat de banner geladen is. Doe je dat niet, dan is er even geen status bekend en vuren tags af alsof er toestemming is. In gtag zet je dat met een consent default-aanroep bovenaan, met wait_for_update zodat de tags een moment wachten op het antwoord van de banner.

In Google Tag Manager hoort je CMP-tag op de trigger Consent Initialization, All Pages. Die trigger draait vóór All Pages. Zet je je banner op een gewone pageview-trigger, dan bepaalt de volgorde in de container wie er eerst is, en dat is zelden jouw banner.

De valkuil die we het vaakst zien: een handmatig geplaatste tag in de broncode, buiten de container om. Die weet niets van je consentstatus en vuurt af voordat de banner er is. Controleer in de netwerktab of er verzoeken naar Google vertrekken vóór de eerste interactie met de banner.

Bij de basisversie verlies je zichtbaar verkeer. Sessies, gebruikers en conversies dalen met het percentage dat weigert, en je ziet dat rechtstreeks terug in je rapporten. Dat is eerlijk maar onhandig als je jaar-op-jaar vergelijkt.

Bij de geavanceerde versie krijg je gemodelleerde cijfers terug. Die tellen mee in je GA4-rapporten en in Google Ads, maar je kunt er niet op inzoomen. De export naar BigQuery bevat alleen de hits die daadwerkelijk binnenkwamen, dus je export sluit niet aan op de interface. Modellering is iets anders dan sampling: bij sampling wordt een deel van je data opgeschaald, bij modellering wordt ontbrekend gedrag geschat.

Wat je ook kiest, leg de datum vast waarop je het aanzette. Zonder die datum verklaar je de knik in je grafiek later aan niemand.

• Zet de standaardstatus van alle vier de signalen op denied, vóór elke andere tag.
• Koppel je CMP aan de trigger Consent Initialization, All Pages in Google Tag Manager.
• Controleer in de netwerktab en in de Tag Assistant of er vóór de bannerkeuze niets naar Google vertrekt.
• Kies de geavanceerde versie als je op conversiemodellering in Google Ads leunt, en de basisversie als je liever alleen telt wat je hebt gemeten.
• Zorg dat je banner vier keuzes doorgeeft die daadwerkelijk op de vier signalen aansluiten, niet één knop die alles tegelijk aanzet.
• Noteer de datum van de wijziging en vergelijk een week voor en na, zodat je weet hoeveel je verliest.